Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

μοναξιά

Της Δήμητρας Βαβούτη

Θέλω να μείνω μόνη μου.

Φοβάμαι να μείνω μόνη μου.

Η μοναξιά είναι μελαγχολική· ενίοτε δημιουργική. Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν μόνοι τους. Γιατί είναι τόσο μεγάλο ταμπού η μοναξιά; Εσύ τι φοβάσαι; Μη χάσεις τον άνθρωπο ή την συνήθειά σου; [ας κάνουμε πως δε συνέβη ποτέ]

Όταν έρχεται μια στιγμή, πρέπει να την αδράττεις. Μην καθίσεις να αναρωτηθείς τι θα γινόταν «αν». Πόσο σκεφτόμαστε, και πόσο τελικά δρούμε; Μέχρι να καθίσεις να το σκεφτείς, η στιγμή θα έχει ήδη περάσει. [μην κάνεις πως δε συνέβη ποτέ]

Τι κι αν η ζωή του ανθρώπου δεν μετριόταν σε χρόνια, αλλά σε στιγμές; Στιγμές, που καθώς πέρασαν από πάνω του και από μέσα του, άφησαν το αποτύπωμά τους. Πόσο λίγο θα ζούσαμε…

Πόσο διαρκεί μια τέτοια στιγμή; Ένα φιλί- ή τρία- μια σκέψη; Τι κάνουμε τις σκέψεις που τόσο θέλουμε να εξαφανίσουμε; Τις σκέψεις που μας θυμίζουν ότι είμαστε άνθρωποι. Τις σκέψεις που μας θυμίζουν γιατί δεν συμπαθούμε τον εαυτό μας;

Σήμερα ξύπνησα και ένιωσα τόσο μόνη. Ένιωσα τόσο μόνη, που πίεσα τον εαυτό μου να ξανακοιμηθεί, μέχρι να φύγει τουλάχιστον αυτή η μοναξιά. Κάθε μέρα είναι μια πάλη με έναν ανεξήγητο φόβο. Φόβος· γιατί η καθημερινότητα είναι τόσο πληκτική ή επειδή είναι πολύ απρόβλεπτη; Πόσο απρόβλεπτη, όμως, μπορεί να είναι μια ανθρώπινη ζωή; Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί; [να πεθάνεις] Και ποιο είναι το καλύτερο; [να νιώσεις ερωτευμένος] Δεν μπορεί να συμβεί τίποτα που δεν είναι ικανά τα όρια της φαντασίας μου να φτάσουν. Ίσως, αυτό φοβάμαι. Γνωρίζω τα πράγματα, πριν καν αυτά συμβούν.

Έχασα και χάθηκα. Δεν ξέρω τι με πόνεσε πιο πολύ. Να πολεμάς να χτίσεις μια ζωή που δεν αξίζει να γκρεμίσει η τύχη. Αξίζει μια ζωή με πάθη; [ούτε πολλή χαρά, ούτε πολλή θλίψη] Και τότε πώς θα γεννιόταν η τέχνη;

Και πάλι· με τη ζωή ποτέ δεν ξέρεις. Κι, όμως, έχω ένα παράπονο· μερικές φορές θέλω να ξέρω…

Κοίτα ψηλά! Τ’ αστέρια ευθυγραμμίζονται. Πρέπει να φύγω. Η ζωή με παρέσυρε τόσο που ξέχασα τι ήθελα να πω. Τι ώρα είναι; Έχω αργήσει. Συγγνώμη, δεν κατάλαβα πότε ξεπέρασα το όριο και μπήκα.

varvouti
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s