Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Αποδέσμευση

Της Ευλαμπίας Xιδηρίδου

Αποσιωπώ την ενοχή μου
για ‘κείνες τις κλεφτές ματιές,πέρα στον ορίζοντα,
ξαγρυπνούσα προσμένοντας την πορφυρή σου ανάσα

να λούσει με ελπίδα το ερειπωμένο μου κορμί.

Αποσιωπώ την θλίψη μου
τις νύχτες που τα όνειρα βγαίνουν για σεργιάνι
κι εγώ,
ναυαγισμένη, σε πέλαγο σπουδαίων λόγων,
αναζητώ και πάλι την στεριά μου.
– η πτώση αναπόφευκτη- στο βούρκο της αδράνειας…
Μα ‘κείνο που δεν μπορώ να αποσιωπήσω
είναι τα αγγελικά σου χέρια, που περιπαιχτικά ακροβατούν
στον λαιμό μου
τ’ ανείπωτα να ξεγελάσουν
απ’ της μοίρας την καταδίκη που όρισε ποτέ κανείς να μην τ’ ακούσει.
evlabia.bio

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s