Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

*κι αν ήσουν γλυκό

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #60

Έχετε αισθανθεί πως υπάρχουν άνθρωποι που τους διαλέξατε με μάτια κλειστά; Που πάνω τους σας τράβηξε κάτι σαν άρωμα ή σαν γεύση; Πόσο αγαπάτε τα γλυκά; Έχετε σκεφτεί τι γλυκό θα ήταν αυτοί οι άνθρωποι; Καθώς ξημερώνει η μέρα ο ουρανός αναλύεται με διαβαθμίσεις. Θυμίζει κρέμα σε περίπλοκη συνταγή μαγειρικής: πειράζοντας τις αναλογίες των υλικών αλλάζει σύσταση. Σε μερικά σημεία μοιάζει με σαντιγί, ενώ σε άλλα θυμίζει γλυκιά και σχεδόν κίτρινη κρεμ πατισερί. Θέτω στον εαυτό μου τα παραπάνω ερωτήματα και κοιτάω τον κόσμο που περνάει απέναντι σιωπηλός και ανεβαίνει σε αγουροξυπνημένα λεωφορεία. Σκέφτομαι πως αν μιλούσαν, τα λόγια τους θα ήταν καβουρντισμένα αμύγδαλα και φράουλες. Και σκέφτομαι ακόμα πόσο πολύ λαχταράς το πρωί λόγια απαλά και ζαχαρένια. Απαντώ στα ερωτήματα. Πίσω από τις απαντήσεις μου κρύβεται ένα παιχνίδι και μερικά χαμογελαστά κουτάλια.

Το παιχνίδι βασίζεται σε μια απλή σκέψη: έστω ότι ήσουν γλυκό, ποιο γλυκό θα ήσουν. Ή καλύτερα αν ο τάδε ήταν γλυκό, τι γλυκό θα ήταν. Σε ένα σύμπαν παράλληλο όλα ορίζονται ως τρόφιμα και μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα για τους ανθρώπους από τη γεύση. Η αναλογία της ζάχαρης, τα αυγά, η κρέμα, η σοκολάτα ή λεμονένια υφή αποκαλύπτουν μικρές πτυχές του χαρακτήρα.

Το παιχνίδι σου επιτρέπει να έρχεσαι σε επαφή με τους ανθρώπους όσο συχνά θέλεις. Για την ακρίβεια όσο συχνά μπορείς να προμηθευτείς και να φας το αντίστοιχο γλυκό. Λαχταρώ να σε δω, τρώω την τάρτα φράουλα που σου μοιάζει. Θέλω τη γνώμη σου, αλλά δεν απαντάς το τηλέφωνο, τρώω μια κουταλιά από το βάζο. Δεν σε συμπαθώ, χαρίζω τα λουκούμια σε άλλους. Σε θέλω μόνο δικό μου, κρύβω το κουτί με τα σοκολατάκια στη ντουλάπα μου.

Υπάρχουν οι άνθρωποι που εμπίπτουν σε γενικές κατηγορίες γλυκισμάτων (πχ. τα πτι-φουρ που μπορούν να είναι σοκολατένια ή με μαρμελάδα, αλλά πάντα σε φοντανιέρα πλάι στον καφέ, μια μπουκίτσα έτοιμη που αρέσει σε όλες τις κυρίες) ή οι άνθρωποι που είναι ένα και μόνο γλυκό παρασκευασμένο με ειδικό τρόπο και σαφή συνταγή. Δεν μπορείς να τους αντικαταστάσεις ούτε να τους συμβιβάσεις στις γενικές κατηγορίες. Υπάρχουν στιγμές που παιδεύεσαι να βρεις τη γεύση κάποιου και τίποτα δεν μοιάζει αντιπροσωπευτικό. Ζητάς απεγνωσμένα τη συνταγή για να την αναθέσεις στον σωστό ζαχαροπλάστη ή να κλειστείς στην κουζίνα -με την ποδιά και το μίξερ- ώστε να προσπαθήσεις φτιάχνοντας να καταλάβεις. Ζυγίζεις και μαθαίνεις. Δοκιμάζεις και χαμογελάς. Σε κάθε μπουκιά λύνεις έναν μικρό γρίφο.

Όμως δεν υπάρχουν πάντα συνταγές και η βιβλιογραφία δεν είναι αρκετά συγκεκριμένη. Με συνεχείς προσπάθειες γευσιγνωσίας, δημιουργείς έναν χάρτη. Αποκλείεις υλικά, κάνεις δοκιμές, κρατάς ημερολόγιο πειραμάτων. Μια μέρα όταν το πρωί πας στην κουζίνα για να φτιάξεις τον καφέ σου ίσως βρεις τη συνταγή επιτέλους αποκωδικοποιημένη και πιασμένη στο μαγνητάκι του ψυγείου.

Κι αν το παιχνίδι εξαπλωθεί: τι γλυκό θα λέγατε πως είμαι εγώ; Πρέπει να ξέρω και η ίδια ή αρκεί να το αποφασίσετε εσείς; Ποιος είναι αρμόδιος τέλος πάντων να εγκρίνει τις συνταγές;

 

konstantinou sgourou

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s