Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Χρονοδιακόπτης

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

[Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι είναι ο χρόνος;
Πόση αξία έχει ένα λεπτό;
Γιατί οι δείκτες του ρολογιού γυρνάνε;

Έχω ακούσει ανθρώπους να εύχονται να γυρίσουν το χρόνο πίσω.
Εγώ η ίδια έχω παρακαλέσει να σταματήσει ο χρόνος σε μία μόνο στιγμή.
Μέχρι και το ρολόι μου μια μέρα σταμάτησε να γυρνάει τους δείκτες του.

-Αλλά ο χρόνος δεν υπάκουσε ποτέ κανέναν-]

Το παραπάνω είναι απόσπασμα από κάποιο παλιό και ξεχασμένο, πλέον, άρθρο μου.
Η αλήθεια είναι ότι πάντα με απασχολούσε η ιδέα του χρόνου. Από την πιο απλή και καθημερινή της μορφή, την αργοπορία μου που προσπαθώ μανιωδώς να διορθώσω, μέχρι εκείνα τα εκ βαθέων ερωτήματα που σου έρχονται το βράδυ:
«Πού πήγε ο χρόνος; Τι έχω προλάβει να κάνω;».

Η αυτοκριτική είναι μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου και ο καθρέφτης φίλος μου. Βέβαια, συχνά τα πράγματα παρεκτρέπονται. Βλέπεις διαπερνάω εύκολα τις κόκκινες γραμμές και σβήνω τα όρια. Η αυτοκριτική μου μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε έναν επιπόλαιο, χαιρέκακο, αυστηρό κριτή που δεν μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του. Έτσι λοιπόν, πριν από λίγες μέρες μου ερέθισε το μυαλό.
«Πού πάει ο χρόνος και εμείς τι τον κάνουμε;», «Μήπως τον βλέπουμε να πεθαίνει μπροστά στα ίδια μας τα μάτια κι εμείς δεν κάνουμε τίποτα;», «Φαντάζεσαι να ξυπνήσεις μια μέρα και να μην έχεις άλλο χρόνο;», «Τι θα πρώτο-έκανες;», «Μάλλον ο χρόνος είναι το πιο δεδομένο πράγμα που έχουμε στη ζωή μας. Πόσο επιπόλαιους και μικρούς μας κάνει αυτό;»

Και επειδή βρίσκομαι σε σύγχυση από όλα τα παραπάνω θεώρησα ότι δεν θα έπρεπε να γράψω κάτι για το οποίο δεν είμαι σίγουρη. Αποφάσισα λοιπόν να ρωτήσω δύο ανθρώπους τι τους έρχεται στο μυαλό όταν ακούν τη λέξη «χρόνος». Στο τέλος θα ήθελα να κοιτάξω αυτό το κολλάζ και να έχω βρει τις απαντήσεις που ψάχνω…

Άνθρωπος No 1: Τι είναι ο χρόνος; Μερικοί τον βλέπουν σα φίλο, σα γιατρό. Άλλοι σαν εχθρό. Μερικοί τον εκμεταλλεύονται, άλλοι τον σπαταλούν και οι εξυπνότεροι τον χρησιμοποιούν. Σε μερικές κουλτούρες έχει θεϊκή υπόσταση… Τι είναι όμως ο χρόνος στην πραγματικότητα; Για κάποιους είναι απλά μια διάσταση του χώρου. Είναι άπειρος; Ίσως. Για τους ανθρώπους είναι μάλλον πεπερασμένος. Και με φοβίζει αυτό. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα. Όμως αν δεν ήταν έτσι; Αν ήταν άπειρος; Θα σηκωνόσουν το πρωί να πας στη δουλειά; Μάλλον όχι. Θα σηκωνόσουν όμως να κυνηγήσεις το όνειρό σου; Δυστυχώς, μάλλον όχι. Οπότε ίσως είναι καλό που ο χρόνος είναι πεπερασμένος. Αυτό ακριβώς το στοιχείο μας κάνει να σηκωνόμαστε το πρωί, μας κάνει να κυνηγάμε τα όνειρά μας. Η γνώση ότι ο χρόνος μας τελειώνει κινεί αυτόν τον κόσμο. Ο χρόνος μας δίνει ζωή.

 

Άνθρωπος Νο2: Ο χρόνος τρέχει. Τρέχει σαν καταρράκτης. Κι εμείς τρέχουμε να προλάβουμε να κάνουμε πράγματα για τους άλλους, για το σπίτι μας, για τη δουλειά ή έστω λίγο για τον εαυτό μας. Τρέχουμε σημαίνει ψυχαναγκασμός ή το κάνουμε γιατί πραγματικά το θέλουμε; Πολλά τα ερωτήματα. Στο τέλος της ημέρας όμως πάντα γίνεται ο απολογισμός… Και για μένα συνήθως είναι τραγικός. Νομίζω ότι το ίδιο λάθος επαναλαμβάνεται: «Πάλι δεν πρόλαβα να απολαύσω τη ζωή, το σώμα μου, τα νιάτα μου, την οικογένειά μου, το σύντροφο της ζωής μου». Κοιτάζω πίσω και λέω ότι πάλι δεν πρόλαβα να κάνω το κάτι παραπάνω. Αναρωτιέμαι τι πήγε πάλι στραβά, τι δεν έκανα σωστά, γιατί δεν τεμάχισα το χρόνο όπως έπρεπε… Κι έτσι αρχίζουν οι τύψεις, το άγχος και εκείνη η καταθλιπτική αύρα στο πρόσωπο. Θα προσπαθήσω να μην ξαναγίνει. Θα τρέχω μόνο για να προλάβω την επιβίωση, την απόλαυση της ζωής, την αγκαλιά των ανθρώπων γύρω μου πριν με προσπεράσουν όλα αυτά και είναι όντως αργά.

Και μέσα από αυτά που μου είπαν οι παραπάνω άνθρωποι εγώ ένοιωσα ότι κέρδισα λίγο χρόνο. Λίγο χρόνο μαζί τους, λίγο χρόνο να τους καταλάβω και λίγο χρόνο για μένα, για να σκεφτώ όσα ειπώθηκαν. Ίσως το πρόβλημα να μην είναι ο χρόνος που περνάει και χάνεται. Ίσως φταίει ότι ξεχνάμε να συνυπολογίσουμε τις στιγμές που κερδίζουμε χρόνο. Ακόμα και τις στιγμές εκείνες που νιώθουμε σαν να σταματάει ο χρόνος.

Δεν έχω καταλήξει κάπου.
Θα καθίσω να τα πω με τον καθρέφτη μου.
Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι μπορεί να είναι και χάσιμο χρόνου.
Θα καθίσω να τα πω με τους ανθρώπους μου.

konstantinou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s