Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Τι να φοβηθώ;

Της Μελίνας Αμανατίδου

Φόβος.

Φόβος για τα ύψη.

 

 Φόβος για το σκοτάδι. Φόβος για τα φίδια. Φόβος για τις αράχνες. Φόβος για τις κατσαρίδες. Φόβος για τα ποντίκια.

Φόβος.

Φόβος για τον προσανατολισμό. Φόβος για τις υποχρεώσεις. Φόβος για τις ευθύνες. Φόβος για την αποτυχία. Φόβος για την αλήθεια.

Φόβος.

Φόβος τριγύρω, παντού, σε όλους. Ή σχεδόν σε όλους.Τι γίνεται, λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση; Όταν δεν μπορείς να βρεις αυτό που φοβάσαι ή κάτι που να σε φοβίζει;

Δεν υπάρχει φόβος.

Φόβος σημαίνει δραπετεύω, το σκάω από κάπου, από κάτι, από κάποιον και έτσι αφήνω να νομίζω ότι δεν μπορώ να μην φοβάμαι αυτό το κάτι. Και κάπου εδώ έρχεται η λογική. Γιατί να δραπετεύω ή να χρειάζεται να το σκάσω από καταστάσεις σημαντικές, αλλά και ασήμαντες; Γιατί να είναι ευκολότερο να φοβηθώ, από το να δω πραγματικά την κατάσταση; Γιατί να είναι προτιμότερο να φοβηθώ, παρά να αντιμετωπίσω το πρόβλημα;

Δεν συνηθίζω να φοβάμαι και η λέξη φόβος μου έρχεται δύσκολη. Ίσως διαβάζεται υπεροπτικό, όμως τι πρέπει να φοβηθώ; Γιατί πρέπει να φοβηθώ; Γιατί είναι λογικό να φοβηθώ;

Συνηθίζω να χρησιμοποιώ τη λογική, για να δραπετεύει και να το σκάει ο φόβος. Έτσι, όλα είναι πιο πραγματικά και δραπετεύω μόνο από ένα πράγμα: το φόβο.

 

amanatidou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s