Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Επίλογος

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

 

Όταν η ώχρα το κορμί πολιορκεί,

ομιχλώδες το παρελθόν, στέκει ανυπόμονα μπρος την κάμαρά σου

τη μνήμη σου απ’ το λήθαργο ζητά να βγάλει που περήφανα τον θάνατο αψηφά.

Μα σαν εκείνος, της ζωής σου τις κλωστές υφάνει

τα παιδικά γέλια παύουν μεμιάς να ηχούν μες το δωμάτιο

και η ευωδιά της μέντας δραπετεύει κρυφά απ’ τη χαραμάδα της πόρτας…

τότε ο φόβος, ανενόχλητος,

-αφού την μάχη κέρδισε και πάλι- προσγειώνεται στα λευκά σου σεντόνια,

ξεχύνεται στην παγερή ατμόσφαιρα του δωματίου σου, φωλιάζει στα ξύλινα σανίδια…

Τρέμεις!

Τούτο το κορμί αργοσβήνει κι άλλες πίκρες δεν βαστά.

Τούτα τα μάτια, έκλεισαν δίχως να αγναντέψουν για τελευταία φορά τα φώτα στο Φιλίππειο

κι η ψυχή μάχεται για μια θέση στον παράδεισο, την ίδια στιγμή

που ο φόβος την περιγελά για την περίσσεια της θνητότητα.

 

 

 

 

 

 

evlabia.bio
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s