Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Δημήτρης Μακαλιάς στο SA: «Δεν ήμουν ποτέ η ψυχή της παρέας»

«Εισέβαλε» στις οθόνες και κατ’ επέκταση στο σπίτι σχεδόν κάθε ελληνικής οικογένειας και κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό: να την κάνει να ξεχάσει για λίγο τα όποια προβλήματα και να γελάσει με τη ψυχή της.

Συνέντευξη στην Θεοδώρα Απότα και τον Αχιλλέα Μζ.

Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με την κωμωδία;

Νιώθω ότι όλα ξεκίνησαν όταν βρέθηκε στο δρόμο μου ο Λάμπρος Φισφής, ο απόλυτος stand up comedian της χώρας μας. Ήμουν η επιλογή του να παίξω τον χαρακτήρα που είχε εμπνευστεί από τη δική του ζωή στο σήριαλ «Η γενιά των 592 ευρώ» στο Mega. Στη συνέχεια η εμπειρία μου στον αυτοσχεδιασμό μέσω του «Κάψε το σενάριο» ήταν απόλυτα καταλυτική για να με θεωρούν και οι άλλοι κωμικό ηθοποιό.

Πώς έγινε η μετάβαση στην παρουσίαση ως μέλος της εκπομπής «Τι λέει»;

Δεν είναι η πρώτη φορά που μπαίνω σε μια ομάδα που παρουσιάζει μια τηλεοπτική εκπομπή. Η προηγούμενη εμπειρία μου ήταν τόσο ωραία και έντονη που μου έδωσε μια ώθηση να το ξανακάνω. Και νιώθω ότι είχα δίκιο. Δεν είναι τόσο ότι κάνουμε παρουσίαση όσο ότι είμαστε μια ζεστή παρέα που μιλάει για όλους και για όλα σαν να βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού της. Μου αρέσουν οι παρέες στη δουλειά μου.

Τα προλαβαίνεις όλα;

Μια από τις πιο κλασσικές ερωτήσεις των φίλων μου! Η αλήθεια είναι πως ναι. Χάνεις κάτι φυσικά, κυρίως τον ύπνο σου, αλλά μου αρέσει πολύ ένα γεμάτο ημερήσιο πρόγραμμα. Καμιά φορά όταν έχω μια μέρα άδεια νιώθω άβολα. Ψάχνω να βρω κάτι να κάνω. Ακόμα μου φαίνεται άβολο να πάω κάποιο πρωί για έναν καφέ έξω με κάποιον φίλο μου και να κάτσουμε χαλαροί. Νιώθω ότι πρέπει να γεμίζω τη μέρα μου με δημιουργικά πράγματα.

Υπάρχει κάποιο «κομβικό» σημείο στην καριέρα σου;

Θεωρώ ότι η τομή ήρθε με το «Κάψε το σενάριο». Ήταν κάτι τόσο ξεχωριστό και ιδιαίτερο που έκανε πολύ μεγάλη αίσθηση. Τότε δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι ακριβώς δρόμο είχαμε ανοίξει μπροστά μας αλλά 7 χρόνια μετά μπορώ να σου πώ με βεβαιότητα ότι είναι συγκλονιστικό αυτό που συμβαίνει. Τόσο στις παραστάσεις μας όσο και στο YouTube. Ο αυτοσχεδιασμός με άλλαξε σε όλα τα επίπεδα. Η εγρήγορση μου, η φαντασία μου, η ετοιμότητα και η δεκτικότητα μου αναπτύχθηκαν με γοργούς ρυθμούς.

Ως νέος άνθρωπος που εισήλθε στο χώρο της δημοσιότητας και ζει από αυτό, θα θέλαμε να μας πεις: πώς βλέπεις τα πράγματα στα χρόνια της κρίσης που διανύουμε; υπάρχει ελπίδα;

Αρχικά, δε ζω από τη δημοσιότητα αλλά από τη δουλειά μου. Η δημοσιότητα ήρθε στην πορεία, λόγω της δουλειάς μου, και όχι το αντίθετο. Φοβάμαι ότι η κοινωνική κρίση που μας ταλανίζει είναι πολύ πιο βαθειά από την οικονομική. Είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος οπότε θέλω να πιστεύω στην ελπίδα ότιόλα θα πάνε καλύτερα. Ωστόσο διακρίνω τη δυσκολία να ξεπεράσουμε την εποχή που βγάζαμε αρκετά και εύκολα. Δύσκολα αφήνουμε πίσω τη δημόσια καρέκλα, τη ψηφοθηρικές παροχές, την τεμπελιά μας,κτλ. Θεωρώ ότι πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τις αρχές μας και να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο.

Έχεις νιώσει ποτέ ότι στερείσαι την ιδιωτικότητα σου;

Ελάχιστες φορές. Όταν γίνεσαι δημόσιο πρόσωπο χρειάζεται μια μεγαλύτερη προσοχή στον τρόπο που λειτουργείς δημοσίως. Ωστόσο όποτε θέλεις να είσαι προστατευμένος μπορείς και να είσαι. Δεν ήμουν ποτέ από τους ανθρώπους που προκαλούσαν ώστε να νιώθω κάτι πιο «βίαιο» στην ιδιωτικότητα μου.

Το χιούμορ βγαίνει αβίαστα;

Είναι σχετικό. Και αρκετά παρεξηγημένο. Το τι μπορεί να αποτελεί χιούμορ για εμένα μπορεί να μην είναι για τον άλλο. Υπάρχει ένα λεπτό όριο που κάθε φορά αλλάζει, δεν μπορεί να ορισθεί με σαφήνεια. Το γέλιο ωστόσο βγαίνει αβίαστα. Είναι αντανακλαστικό. Κι αυτή είναι η γοητεία του! Δεν μπορείς να το χαλιναγωγήσεις, να το σκεφτείς. Συμβαίνει.

Σε τρομάζει μία στιγμή που «θα σταματήσεις να είσαι αστείος στον κόσμο»;

Καθόλου. Γενικότερα δεν ήμουν ποτέ η ψυχή της παρέας. Είμαι πιο ήσυχος και μοναχικός άνθρωπος. Η κωμωδία ήρθε στη δουλειά μου και μου έβγαλε στοιχεία που δεν είχα διακρίνει στο παρελθόν. Το δράμα άλλωστε με ελκύει εξίσου πολύ.

Φοβίες, έχεις;

Όσο μεγαλώνω αυξάνονται. Κάποιες φεύγουν και κάποιες άλλες έρχονται. Με κυριότερη από όλες την απώλεια ή την ασθένεια. Ότι δεν μπορώ να παλέψω με φοβίζει. Και με τη γέννηση του γιού μας, οι ευθύνες αυξήθηκαν μαζί με τις ανασφάλειες και τους φόβους.

Αγαπημένα…

Βιβλίο: Κάθε χρόνο μου έρχεται άλλο βιβλίο πρώτα στο μυαλό. Τώρα είναι το «Νούμερο 31328» του Ηλία Βενέζη.
Ταινία: American Beauty και το Αγάπα με αν τολμάς. Δίπλα δίπλα πάντα.
Σειρά: Κι αυτή αλλάζει συνέχεια: Handmaid’s Tale
Τραγούδι: Το μερτικό μου απ’τη χαρά
Ρόφημα: Ζεστή γλυκειά σοκολάτα
Aτάκα: Όλα θα πάνε καλά

Βρείτε τον Δημήτρη Μακαλιά:

Fb page: Makalias Dimitris

Instagram: @dimitrismakalias

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s