Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Fashionable* Education

Της Έλενας Δελήπαλτα,

Κάθε μόδα-τάση έχει και κάποιους κανόνες, κυρίως άγραφους. Κανόνες που άλλοι ακολουθούν κατά γράμμα, άλλοι εν μέρει, άλλοι καθόλου. Υπάρχουν πολλές εκφράσεις για να χαρακτηρίσεις ένα στυλ· μπορεί να χαρακτηριστεί προοδευτικό, μοντέρνο, εναλλακτικό, «vintage» αλλά μπορεί να χαρακτηριστεί και παλιομοδίτικο. Εμείς θα εστιάσουμε σε όλα αυτά μαζί, αλλά αλλού.

Σε μία άλλη διάσταση, αυτή της εκπαίδευσης, το παλιομοδίτικο εκφράζεται και ως απαρχαιωμένο, αναπαλαιωμένο και συνήθως, μη αποτελεσματικό. Σε αυτή ακριβώς τη διάσταση, οι άνθρωποι – εκπαιδευτικοί έχουν σε έντυπη μορφή τους άγραφους κανόνες των νέων «τάσεων», απλά αρνούνται, όχι μόνο να τους αποδεχτούν/ενστερνιστούν, αλλά και να τους διαβάσουν. Η πλειονότητα αγνοεί την τοποθεσία που αυτοί βρίσκονται.

Το παλιό δεν είναι πάντα κακό και κανένας δεν ισχυρίστηκε το αντίθετο. Και εγώ και εσύ και αυτός και άλλοι τόσοι έμαθαν με το «παλιό». Επειδή ήταν αποτελεσματικό όμως κάποτε, δε σημαίνει ότι υπάρχει μόνο αυτό διαθέσιμο και τώρα, και φοράμε παρωπίδες, αγνοώντας ο,τι συμβαίνει γύρω μας. Επειδή έμαθα εγώ ορθογραφία με 22 φωτοτυπίες την εβδομάδα στη 1η δημοτικού, σημαίνει ότι όλοι πρέπει να μάθουν έτσι ορθογραφία; Επειδή ζωγράφιζα τα γράμματα επανειλημμένα, το ένα δίπλα στο άλλο, σημαίνει οτι έτσι πρέπει να διδάσκεται η αλφαβήτα;

Χρησιμοποιώντας τη γνωστή φράση «τα πράγματα δεν είναι όπως σας τα λένε τα χαρτιά» τα έχουν καλά με τον εαυτό τους και τη δική του απόδοση  και κατηγορούν το σύστημα, το Υπουργείο Παιδείας, τους συμβούλους κ.ο.κ. Άμαθοι, ανενημέρωτοι, φοβισμένοι «επαγγελματίες» που δε ξέρουν ούτε τα βασικά, παίρνουν αγκαλιά το σχολικό εγχειρίδιο, ξεχνούν στόχους και Αναλυτικά Προγράμματα και ακολουθούν τη «πεπατημένη», τη μέθοδο που τους έβγαλε ασπροπρόσωπους στα «40 χρόνια προϋπηρεσίας τους στη τάξη«.

Αλήθεια ερωτώ, σας έβγαλε όντως;

Φοβισμένοι στο οτιδήποτε καινούριο και διαφορετικό, κατηγορούν όλους του άλλους εκτός από τους εαυτούς τους. Γιατί ο εαυτός τους φορά αυτή την όμορφη, στυλάτη ζώνη (ασφαλείας) που είναι η πιο.. safe επιλογή για να μη ξεφύγει από τα νερά του και κάνει κάποιο στυλιστικό λάθος και ακούσει κακά σχόλια από τη κριτική επιτροπή. Κοίταξε όμως τον εαυτό του στο καθρέφτη πριν βγει από το σπίτι; Μήπως μία καινούρια ζώνη, εκείνη η κόκκινη η γυαλιστερή, φώτιζε καλύτερα; Αφού τις κάνεις όλες αυτές τις ερωτήσεις όταν ντύνεσαι, γιατί δε κάνεις και κάποιες αντίστοιχες πριν κλείσεις τη πόρτα της σχολικής τάξης;

Αυτοαξιολόγηση

Για εμένα αυτή θα πρέπει να είναι η νέα εκπαιδευτική τάση. Η αυτοαξιολόγηση είναι η πιο φθηνή μορφή αξιολόγησης. Είναι μία διαδικασία εσωτερικής ενδοσκόπησης και συνειδητοποίησης των λαθών από τη πλευρά του εκπαιδευτικού. Ίσως αυτή η συνειδητοποίηση, οδηγήσει σε μία διαδικασία εύρεσης στοιχείων που θα μπορούσαν να κάνουν την επαγγελματική καθημερινότητα κάθε εκπαιδευτικού, καλύτερη. Μία συνειδητοποίηση ότι και τα «χαρτιά» κάτι έχουν να πουν, ότι μπορεί να κρύβουν μικρούς θησαυρούς, ή ακόμη καλύτερα τη συνειδητοποίηση ότι όντως φταίει και κάτι άλλο και όχι μόνο ο εκπαιδευτικός. Η συνειδητοποίηση ότι όντως μπορεί και να φταίει το σύστημα, αλλά όχι γιατί πάντα φταίει αυτό, αλλά τι πάει όντως στραβά και φταίει.

Η συνειδητοποίηση ότι πρέπει να επέλθει αλλαγή

 

deligoeseducational
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s