Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

*ο υπερσυντέλικος και τα άγνωστα αλφάβητα

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #63

Ο ν. μου εξήγησε πως τις μέρες που κάθεσαι χωρίς να κάνεις τίποτα, τρώγοντας πολύ και σαπίζοντας (είπε «κουραδιάζοντας» και το βρήκα παιδιάστικα αστείο) είσαι υπερσυντέλικος. Φαντάζομαι έναν υποθετικό διάλογο που αν κάποιος σε ρωτήσει τα νέα σου μια τέτοια μέρα, απαντάς κάτι σαν «αχ είμαι πολύ υπερσυντέλικος σήμερα, άφησα τη μέρα να πάει χαμένη».

Όταν ήμασταν στο σχολείο με τη φ. διαπιστώσαμε πως και η λέξη επιτέλους έχει μια πιο διευρυμένη ερμηνεία. Δεν είναι απλό επίρρημα, αλλά ένα συναίσθημα. Η φ. με ύφος γλωσσολόγου ανακοίνωσε τα πορίσματα και τις κατάλληλες χρήσεις του όρου, ενώ εγώ πρόσθεσα πως είναι ένα ειδικό είδος συναισθήματος που περνάει συγκεκριμένα από το στομάχι. Νιώθω επιτέλους και σου χαμογελώ.

Πολύ συχνά αναρωτιέμαι ποια είναι τα όρια της γλώσσας. Οι λέξεις έχουν τον προκαθορισμένο ρόλο τους και χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες συνθήκες. Υπάρχουν όμως μερικές στιγμές και μερικές καταστάσεις για τις οποίες δεν έχουμε εφεύρει ακόμα το λεξιλόγιο. Ή αν το λεξιλόγιο υπάρχει είναι ενδεχομένως βαρετό ή ξεπερασμένο: δεν κάνει τη δουλειά του.

Τις προηγούμενες μέρες περιπλανιόμουν σε μια χώρα της οποίας την γλώσσα δεν μιλάω. Μια γλώσσα της οποίας το αλφάβητο δεν αναγνωρίζω. Σαν παιδάκι ξεκίνησα να προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω τα σύμβολα, να συνηθίσω να διαβάζω ανάποδα και να βρω κόλπα που θα με κάνουν να θυμάμαι τις ανακαλύψεις μου. Οι γραμμές και οι γωνίες των γραμμάτων κρύβουν ήχους που ήδη ξέρω αλλά ως τώρα δεν χρειάστηκε να αποδώσω με αυτόν τον τρόπο. Μου φάνηκε ενδιαφέρον πως μία λέξη μπορεί να στέκεται χωρίς φωνήεντα, να γίνεται απολύτως κατανοητή χωρίς περιττές πληροφορίες.

Έμαθα να ξεχωρίζω το παχύ σ, το μ, το ι, το α και το β ολομόναχη. Να φαντάζομαι το κ -για το οποίο δεν είμαι ακόμα σίγουρη αν υπάρχει ένα σύμβολο ή δύο. Σκέφτομαι πόσο γρήγορα διευρύνονται τα όρια μιας προσωπικής γλώσσας. Πόσο προσαρμοστικός μπορεί να γίνει ο κώδικας. Θα μπορούσαμε άραγε να ξεκινήσουμε από το μηδέν με το νόημα των λέξεων; Να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του υπερσυντέλικου και παίζοντας με ήχους, συνθέματα και ερμηνείες να φτιάξουμε μια γλωσσική προέκταση για να λέμε ακόμα περισσότερα;

Κάθομαι και μπροστά μου έχω μια στοίβα βιβλίων που πρέπει να διαβαστούν, αλλά και να έχουν επιστραφεί ήδη στη βιβλιοθήκη. Χρειάζομαι μια λέξη για αυτό στην αρχή αυτής της εβδομάδας. Κάθε πρόταση δεκτή.

 

konstantinou sgourou
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s