Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Es konnte auch anders sein

της Σταυρούλας Κοσκινά 

(Για τις τυχαίες πράξεις)

Παλιότερα πίστευα ότι η ζωή μου είναι κάτι συμπαντικό. Ότι μέσα το χάος και τα πεθαμένα αστέρια, κάπου υπήρχα κι εγώ σαν όλους τους άλλους πλανήτες και κινούμουν πάνω σε μια τροχιά γύρω από τον ήλιο. Διατηρούσα μέσα μου μια ακράδαντη πίστη στα δεδομένα αυτού του κόσμου, στα σκόπιμα και τα συγκεκριμένα.

Τώρα πια αρχίζω να τρομάζω στην ιδέα  ότι όλη μου η ζωή είναι σαν ένα ζάρι στα χέρια κάποιου απογοητευμένου χαρτοπαίχτη, με το όνομα «Fortuna». Ότι εκεί,  στο μακριά που βρίσκεται, το πετάει πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζι, αφού το φυσάει για «καλοτυχία», και πλέον οι πιθανότητες αποφασίζουν για εμένα.

Και σκέφτομαι πόσες από τις πράξεις που γεμίζουν την κατά τα άλλα επιτηδευμένα φορτωμένη καθημερινότητα μου, έγιναν απλά κατά τύχη.

Τα πιο όμορφα και αξιοθαύμαστα πράγματα στη ζωή μου έγιναν κατά τύχη.

Κατά τύχη πήγα αυτό το ταξίδι στην άλλη πλευρά του ωκεανού και κατά τύχη γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο στη στάση του μετρό που με ενέπνευσε να ακολουθήσω άλλα όνειρα από αυτά που ο κόσμος γύρω μου με ωθούσε να ακολουθήσω.

Κατά τύχη έκατσα σε μια άδεια καρέκλα και βρέθηκα να μιλάω μαζί σου για ότι στον κόσμο αυτό βρίσκω όμορφο, και άδικο και περίεργο.

Σου έχω πει ποτέ ποιο είναι το αγαπημένο μου βιβλίο. Μπορεί και όχι.  Είναι η «Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι», του Κούντερα.

Κατά τύχη έπιασα εκείνη μια χειμωνιάτικη ημέρα  αυτό το βιβλίο στα χέρια μου. Κατά τύχη βρέθηκα στην σελίδα αυτή, κατά τύχη διάβασα αυτές τις δύο σειρές:

«Το τυχαίο είναι που κάνει τέτοια μάγια, όχι το αναγκαίο . Για να είναι ένας έρωτας αξέχαστος πρέπει τα τυχαία να συναντιόνται σ΄αυτόν από την πρώτη στιγμή.»

Χρειάστηκαν τόσα «κατά τύχη» για να δεθώ με ένα άψυχο αντικείμενο που κουβαλά τόσες ψυχές μέσα του.  Χρειάστηκαν αμέτρητα κατά τύχη για να σε γνωρίσω.

Αλλά όλες αυτές οι τυχαίες πράξεις, οι σχεδόν ασυνείδητες, οδήγησαν σε κάτι συνειδητό.

Δεν αγάπησα αυτό το βιβλίο κατά τύχη. Δεν σε αγάπησα κατά τύχη.

Το ζάρι έπεσε στο τραπέζι τυχαία και ακίνητο πια μου αποκάλυψε την πλευρά που «νίκησε». Ήταν δικιά μου επιλογή, όμως, αν θα φυσήξω το ζάρι για να ξανακουνηθεί ή αν θα το σπρώξω να πέσει από το τραπέζι και να μου φανερώσει έναν άλλον αριθμό.Θα μπορούσαν όλα τότε να είναι διαφορετικά.

Δεν το κούνησα. Δεν το έσπρωξα. Γιατί η τύχη δεν μου χαμογέλασε απλά. Άρχισε να ξεσπά σε ένα μελωδικό γέλιο. Και ο ήχος του και μόνο με έκανε να την εμπιστευτώ και να ανακαλύψω βαθύτερα αυτά που μου έφερε.

Γι’ αυτό, δικές σου οι κατά τύχη κοσμικές συνωμοσίες. Δικά σου όλα τα τυχαία και συνειδητά.

Δικές σου όλες  οι αβάσταχτες ελαφρότητες αυτού του κόσμου.

koskina
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s