Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

[διαβιβαστικά]

της Ιφιγένειας Παπούλη

Προχθές έπεσα πάνω σε ένα πανέμορφο ποίημα. Ήταν ένα ποίημα του Erich Fried, στα γερμανικά, και μου το διάβασε κάποιος από το τηλέφωνο. Οι λέξεις με τα έντονα σύμφωνα, τα κλειστά φωνήεντα αρθρώθηκαν με την άνεση του φυσικού ομιλιτή, διέσχισαν τις γραμμές των καλωδίων και βγήκαν από τις τρυπίτσες του ακουστικού σαν χάδι. Στα δικά μου αυτιά, τα επίσης εξοικειωμένα με τη γλώσσα, ανέπνεαν, και μαζί ανέπνεε κι αυτή που τις διάβαζε: αναγκαστικά.

Το ποίημα μιλούσε για τη θάλασσα και το κατέβασμα σε αυτήν. Για τη σιωπή της, τα κύματα που έρχονται, γλύφουν την ακτή κι επιστρέφουν στα βάθη. Υπάρχει σ’ όλα αυτά μια νομοτέλεια, μια επαναληπτικότητα που ανακουφιστικά επιβάλλεται και σ’ όποιον παρατηρεί τα νερά. Ή σε κάποιον που παρατηρεί ένα κοριτσάκι να βουτά σε αυτά: εισπνέει, βουτάει βαθιά εκπνέοντας τον αέρα σε μπουρμπουλήθρες κι επιστρέφει στην επιφάνεια για να συνεχίσει τον κύκλο.

Το ποίημα βουτούσε κι αναδυόταν μαζί με τη σκέψη μου, μαζί με τη φωνή αυτού που μου το διάβαζε. Ο ρυθμός των ήχων μύριζε αλμυρό, θαλασσινό αφρό και καυτή άμμο. Έμοιαζε με καλοκαιρινή πετσέτα φιλόξενη και δεκτική: ξαπλώνω επάνω της και ξαφνικά δεν πρέπει πια να κάνω και να θέλω τίποτα, πρέπει για λίγο απλώς να είμαι.

Αφού το ποίημα τελείωσε κι αφού εγώ επανήλθα κι έκλεισα το τηλέφωνο, είχα μια φριχτή επιθυμία να μοιραστώ το ποίημα με κάποιον. Με πολλούς. Η Ν. θα είχε σαφώς κοιμηθεί. Κι έκτοτε σκέφτομαι πόσο απελπιστική μπορεί να γίνει η επιθυμία να μοιραστείς λέξεις σε μια γλώσσα την οποία άλλοι δεν μιλούν. Έναν κώδικα που δεν καταλαβαίνουν. Άλλοτε σκέφτομαι πόσο ευγνώμων νιώθω που ξέρω ανθρώπους που θα καταλάβαιναν ό,τι έπρεπε να καταλάβουν μόνο από το χρώμα των λέξεων, των κυματώδη ρυθμό τους, τον γλυκό τους ήχο.

[το ποίημα: Meer – Erich Fried]

  1. Βασιλική Αναστασίου – Δεν έχω άλλη υπομονή
  2. Kurt Weill – I’m a stranger here myself (Teresa Stratas)
  3. Pink Martini – Una notte a Napoli
  4. Café Accordion Orchestra – L’ indifference
  5. Encardia – Το τραγούδι της δουλειάς
  6. Μάνος Χατζιδάκις – Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς
  7. Μιχάλης Καλκάνης – 12 Ευζωνάκια
  8. Nino Rota – Canzone Arrabbiata
  9. Anne Sofie von Otter – La vie en rose
  10. Dwa serduszka cztery oczy (από το soundtrack της ταινίας Cold War)
  11. Ella Fitzgerald & Louis Armstrong – April in Paris 

*για ολόκληρη τη λίστα στο youtube, πατήστε εδώ.

papouli 1

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s