Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

*βιβλιοφιλικά (άλλη μία φορά)

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #65

But it’s best to finish as it started
with my face head down just staring at the brown formica*

Ναι. Να ξεκινήσει όπως τελείωσε και να τελειώσει πάλι όπως άρχισε. Γιατί οι αναγνώσεις κάνουν κύκλους όπως και οι νέες χρονιές. Και φυσικά κάπου θα κοιτάμε: ενδεχομένως φορμάικες ή έξω από το παράθυρο. Ή για ασφάλεια και σιγουριά όλοβαθα μέσα σε σελίδες.

Αυτές είναι οι προτάσεις μου (και 15 βιβλία που διάβασα την προηγούμενη χρονιά και για διάφορους λόγους ξεχώρισα)

1.
Οι επόπτες – Μιχάλης Μιχαηλίδης

img_7490

Ένα βιβλίο για τη γέφυρα που ενώνει την Κοπεγχάγη και το Μάλμο: ένα βιβλίο για τα μεγάλα έργα και τη ζωή στην Σκανδιναβία

«Οι μηχανικοί ζουν για να κατασκευάζουν πράγματα.»

2.
Μπλε υγρό – Βίβιαν Στεργίου (εκδ. Πόλις)

IMG_7489.jpg

Ένα βιβλίο με σημερινές λέξεις

«Την ώρα που έσκυβε να βάλει το σακουλάκι για το νεκταρίνι σε μια τσέπη της τσάντας της κατάλαβα ότι την είχα εντελώς ερωτευτεί.»

3.
Jane Eyre – Charlotte Brontë

IMG_7488.jpg

Ένα βιβλίο για αυτά που κρύβουμε στις σοφίτες

«I like my name pronounced by your lips»

4.
Τεχνικές Κολύμβησης – Ελίζα Παναγιώτατου

img_7487

Ένα βιβλίο για τις γοργόνες, τα ζώα, τις φακίδες, το υγρό στοιχείο και τις φίλες που μεγαλώνουν (μαζί και μαζί-χωριστά)

«Όταν είχε γρατζουνισμένα γόνατα, έξυνε με το δάχτυλο τα κακάδια για να δει το λευκό από κάτω.»

5.
Άσωτοι – Γκρεγκ Τζάκσον

img_7486

Ένα βιβλίο για τον συνεπή χιπστερισμό και τη ματαίωση, για τις επιλογές και τη μετα-αφήγηση, «για τις κούφιες κοιλότητες αυτού που μέσα μας δεν γεμίζει με τίποτα»

«Θα μπορούσα να ξαπλώσω πάνω σε ένα κρεβάτι που θα έφτιαχνα από τον τόνο της φωνής της και μόνο.»

6.
The French Lieutenant’s Woman – John Fowles

IMG_7485.jpg

Ένα βιβλίο για τα πρόσωπα των εποχών και την αναπόφευκτη και οριζόντια δαρβινική εξέλιξη

«The air was sharp as lemon-juice.»

7.
Η δεσποινίς Σμίλλα διαβάζει το χιόνι – Πέτερ Χόε

img_7484 (1)

Ένα βιβλίο για τους πάγους, τους δρόμους της Κοπεγχάγης και αυτούς που επιμένουν να κάνουν το σωστό

«Οι κάκτοι έχουν κάτι το πεισματάρικο. […] παλεύουν με τ’ αγκάθια τους, κλείνονται μέσα σ’ ένα χοντρό κέλυφος. Και δεν υποχωρούν ούτε ένα χιλιοστό. Τους βλέπω με συμπάθεια.»

8.
Πέντε Δανοί ποιητές στον 21ο αιώνα – Thomas Boberg, Katinka My Jones, Marianne Larsen, Peter Laugesen, Henrik Nordbrandt

IMG_7483.jpg

Ένα βιβλίο με ποιήματα για το εαρινό εξάμηνο

«ξέρω μια κοπέλα στην Κωνσταντινούπολη
έχω πολύ καιρό να τη δω
είμαστε φίλες μόνο στ’ αγγλικά»

9.
Λούνα – Ρίκα Μπενβενίστε

IMG_7482.jpg

Διαβάζοντας τη Λούνα: ένα βιβλίο για τους αφανείς της ιστορίας, τα σιωπηλά λόγια, το Ολοκαύτωμα και τη Θεσσαλονίκη

«Luna, sos tu?»

10.
Αυτοπροσωπογραφία του λευκού – Χάρης Βλαβιανός

IMG_7481.jpg

Ένα βιβλίο με ποιήματα που διαβάζονται δυνατά, σαν μικρές ιστορίες

«Έφτασα καθυστερημένος στο πάρτυ γενεθλίων σου.
Μόλις άνοιξα την πόρτα του σπιτιού
έπεσα πάνω στον κλόουν
και σε ένα τσούρμο συμμαθήτριές σου
που τσίριζαν γύρω του σαν τρελές.
Μια από αυτές, η πιο αδιάκριτη πρφανώς,
σε ρώτησε ξαφνικά με ύφος λίγο ενοχλημένο:
“ποιος είναι αυτός;”»
[από το ποίημα «Ο σαν μπαμπάς μου»]

11.
Καρυότυπος – Άκης Παπαντώνης

IMG_7480.jpg

Ένα βιβλίο για τη μνήμη και την αποθηκευμένη στοργή

«Πώς τραβιέται η κουρτίνα που χωρίζει τη ζωή μου σε βορρά και νότο; Πόσο κρατάει η ζεστασιά του τελευταίου ύπνου στο παιδικό σου δωμάτιο;»

12.
Η Βικτώρια δεν υπάρχει – Γιάννης Τσίρμπας

IMG_7479.jpg

Ένα βιβλίο για τη Βικτώρια -που άραγε υπάρχει;- και τη διαχρονικότητα της βίας

«Και τον έβαλα με το ζόρι και μου είπε πώς και έφτιαξα θερμοκοιτίδα μόνη μου. Αμέ. Με τα μπουκάλια από το γάλα που ‘τανε γυάλινα τότε.»

13.
Μαζί τ’ ακούγαμε – Μαρία Τοπάλη

IMG_7478.jpg

Ένα βιβλίο για να διαβαστεί σε μια πτήση ή ένα βιβλίο που «κόβει τον καιρό στα δύο»

«Μικρό ταψί.
Το κέικ φούσκωσε
και χύθηκε στον φούρνο.»

14.
Ο Στόουνερ – John Williams

IMG_7477.jpg

Ένα βιβλίο για τα στριμμένα άντερα, την απλότητα, το πανεπιστήμιο, αλλά κυρίως για την ειλικρινή καρτερικότητα

«- Σου ακούγεται πολύ κοριτσίστικο αυτό που λέω;
– Δεν έχει σημασία πώς μου ακούγεται.»

 

*να και το τραγούδι των αρχικών στίχων, μαζί με ευχές για μια χαμογελαστή χρονιά.

konstantinou sgourou

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s