Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μεθυσμένα όνειρα

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

 

Η πένα,

μια στοίβα άγραφα χαρτιά,

κάτι μισοτελειωμένα τσιγάρα θαμμένα στις στάχτες της λησμονιάς,

τούτη τη στιγμή που ο νους αναπολεί…

 

Τα μάτια σου,

δυό γκριζογάλανα καράβια.

Μες τη φουρτούνα, τραγούδια κυματίζουν

κι οι γλάροι

προμηνύουν το ταξίδι μας στα πέρατα του κόσμου,

διαλαλούν τα μυστικά μας .

Κι όσο η μνήμη η πλανεύτρα τα όνειρα θεριεύει

τα πανιά σου ανοίγεις, να ξεμακρύνεις απ’ τη στερνή μου φυλακή

μονάχος σου να πορευτείς.

 

Κι είναι η δική μου φωνή

που πυρπολεί τη θύμησή σου

Κι είναι η δική μου καρδιά

που αδημονεί σε γνώριμα λημέρια πάλι να σε συναντήσει

με ένα βλέμμα

τα όνειρα να θρυμματίσεις στο κατώφλι του μυαλού μου.

 

 

 

evlabia.bio

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s