Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Όναρ

της Σταυρούλας Κοσκινά 

(«Με τυραννούν οι ομορφιές»)

Θα ήθελα τόσο πολύ να μην βάλω στόχους για το νέο έτος. Να επαναπαυτώ στην ανία της τύχης και να δηλώσω υπεύθυνα στον εαυτό μου ότι θα ζήσω όλα τα ξαφνικά και δύσκολα σαν μια σύντομη βόλτα σε τρενάκι του λούνα παρκ. Ότι ο πόθος να ελέγξω τη ζωή μου θα κατανικιόταν από την ανάγκη για ηρεμία και ότι αυτή η μοναδική μου ιδιότητα να είμαι  κρύβομαι πίσω από τους φόβους μου θα εξαφανιζόταν, όπως ο ήλιος πίσω από τα σύννεφα.

Θα ήθελα να μην έχω και όνειρα. Να μην αναμένω τίποτα, να μην προσδοκώ. Αλλά πως να επιτύχω αυτό όταν μέχρι και ο ύπνος κάθε βράδυ αρνείται να με αφήσει να κοιμηθώ χωρίς να νιώθω ότι παίζω σε σκηνές ταινιών του Ταραντίνο.

Όμως δεν θέλω να δω άλλα τέτοια. Το μόνο που επιτρέπω στο εαυτό μου είναι αυτό που πρωταγωνιστείς εσύ. Όλα τα άλλα αμελητέα και αχρείαστα.

Στο όνειρο αυτό, θα είσαι ένας παράνομος που θα με περιμένει στις στοές. Θα μιλάς και ο αέρας θα σιωπήσει για να μπορώ να σε ακούσω.  Θα επαναλαμβάνεσαι και εγώ θα χαμογελάσω κρυφά. Θα φοράς εκείνο το χαρακτηριστικό άρωμα και θα έρθω πιο κοντά σου. Θα αφήσεις τα βήματα σου να σε πάνε όπου θέλουν και θα καταλήξεις κι εσύ πιο κοντά μου.

Εγώ από την άλλη, θα περιφέρομαι στα στενά του μυαλού σου γιατί αυτό θα είναι το σπίτι μου. Και όταν θα κρυώσω από την απάθεια αυτού του κόσμου θα ξαναγυρίσω μέσα σου για να ζεσταθώ. Θα ορίσω ως καλοκαίρι την πιο κρύα μέρα που πέρασα μαζί σου. Και θα κολυμπήσω μέσα στα χιόνια που με εμποδίζουν από το να έρθω να σε δω.

Θα σου φέρω καφέ στο κρεβάτι. Θα μείνω παγιδευμένη και μπερδεμένη στα σεντόνια και τις κουβέρτες σου. Θα τυλίξω τα χέρια μου γύρω από τα μαξιλάρια σου. Θα σου ψιθυρίζω ότι όλα θα πάνε καλά σε αυτό το κόσμο που μας τρομάζει. Θα σου κρατώ το χέρι για να σε ζεστάνω, παρόλο που το δικό μου είναι πάντα παγωμένο. Θα σε κοιτάζω όταν θέλεις να με νιώσεις. Και θα μείνω. Μέχρι να μου πεις να ξαναφύγω. Και πάλι θα με φωνάξεις και θα γυρίσω. Αλλά θα μείνω.

Θα αγαπήσω τους κύκλους ενώ μισώ τη γεωμετρία.

Κι όλο αυτό θα μπορούσε να είναι η αέναη αρχή και το ασταμάτητο τέλος ενός κάτι. Πείτε το και έρωτα.

Πείτε το και όνειρο.

 

koskina

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s