Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Route – ίνα

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Αν είσαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι τότε σίγουρα δεν μπορείς να αμφισβητήσεις ότι η καθημερινότητά σου αποτελεί τον δρόμο για αυτό.
[Αν όχι, τότε μη διαβάσεις παρακάτω]

Συχνά κολλάνε λέξεις στο μυαλό μου και τις επεξεργάζομαι σε σημείο που πλέον δεν βγάζουν νόημα ή χάνουν το νόημα που είχαν. Μία τέτοια λέξη ήταν πρόσφατα και η ‘’ρουτίνα’’. Καθώς την αποδομούσα παρατήρησα το εξής, ενώ είναι μία ουδέτερα φορτισμένη λέξη, στο μυαλό μας συνήθως ηχεί με αρνητικό τρόπο. Το ίδιο συμβαίνει και με την λέξη ‘’καθημερινότητα’’. Υποδηλώνουν κάτι το επαναλαμβανόμενο, βαρετά επαναλαμβανόμενο, το κουραστικό, αυτό που παρουσιάζει κάποια φθορά και προκαλεί μία ελαφριά χαρμολύπη. Κάτι που είναι φαινομενικά ανεκτό αλλά παράλληλα και δυσβάσταχτο. Νιώθω ότι αυτές οι δύο λέξεις αδικούνται υπό το βάρος των δικών μας πράξεων.
Και αυτό συμβαίνει λόγω της εξής αλληλουχίας:

-Ξυπνάς από τον απρόοπτο και άκρως ανεπιθύμητο ήχο από το ξυπνητήρι σου.

-Σκέφτεσαι στα γρήγορα ότι δεν θα γίνει και κάτι αν παρατήσεις τα πάντα στη ζωή σου και σου έρχονται στα γρήγορα δυο τρεις εναλλακτικές και δικαιολογίες για να μην σηκωθείς.

-Παίρνεις την απόφαση να σηκωθείς από το κρεβάτι γιατί το σενάριο ‘’βρέχει λεφτά από τον ουρανό’’ κάπου μπάζει.

-Πιάνεις το κινητό σου για ένα γρήγορο catch up στα social media, αναζητάς εκείνο το μήνυμα που γράφει ‘’καλημέρα’’, δεν το βρίσκεις, αγνοείς όλα τα υπόλοιπα.

-Ακολουθεί αργή ιεροτελεστία με καφέ, πρωινό, βούρτσισμα δοντιών και επιλογή ρούχων, στυλιστικά άρτια.

-Έρχεσαι αντιμέτωπος με το κοσμικό χάος που λέγεται ‘’κίνηση’’. Κάπου εδώ η μέρα έχει αρχίσει ήδη να παίρνει την κατιούσα.

-Φτάνεις στον προορισμό σου αλλόφρων και έρχεσαι αντιμέτωπος με το τερατόμορφο πλάσμα που ακούει στο όνομα ‘’αλληλεπίδραση με κόσμο’’.

-Το ξεπερνάς δεξιοτεχνώς και συνεχίζεις τη μέρα σου.

-Κάπου θα βρεθεί μια απρόσμενη αχτίδα φωτός που θα σε κάνει να πιστέψεις και πάλι στη ζωή. Ένας καφές, κάποιο αστείο, λίγη σχιζοφρένεια, ό,τι βρεθεί.

-Μετά από κούραση, αίμα, δάκρυα και ιδρώτα θα έρθει η στιγμή να γυρίσεις σπίτι. Σχεδιάζεις με μαθηματική ακρίβεια όλα αυτά που θέλεις να κάνεις και οργανώνεις το χρόνο σου ώστε να χωρέσεις όλες τις εκκρεμότητες αλλά και λίγες fun στιγμές, γιατί άνθρωποι είμαστε κι εμείς.

-Όλα πάνε βάσει σχεδίου μέχρι που παίρνεις την απόφαση να κάτσεις λίγο στον καναπέ λέγοντας ‘’έλα μωρέ ένα πεντάλεπτο να χαζέψω τηλεόραση και σηκώνομαι’’.

-Το τέλος είναι γνωστό. Σε έχει πάρει ο ύπνος μέχρι την επόμενη μέρα και όλα αυτά που είχες να κάνεις μετατίθενται με άκρα μυστικότητα και ελάχιστη ντροπή στην επόμενη ημέρα. Μόνο που επόμενη μέρα είναι πάλι η ίδια.

Γιατί όμως να δίνουμε αρνητικό πρόσημο σε λέξεις όταν πολύ απλά μπορούμε να το μετατρέψουμε σε θετικό; Ναι, όλοι είμαστε έστω και λίγο drama queens και λίγο θέατρο δεν βλάπτει αλλά ίσως θα ήταν καλύτερα η ρουτίνα μας μαζί με όλα τα παραπάνω να περιλαμβάνει και κάτι το όμορφο, το αισιόδοξο, το πολύχρωμο.

Βάλε λίγη μουσική καθώς ετοιμάζεσαι, μην ψάχνεις για το μήνυμα της ‘’καλημέρας’’ και στείλε το εσύ, περπάτα μέχρι τη δουλειά και φόρα τα ακουστικά σου, γίνε ο τύπος που θα κάνεις κάποιον να γελάσει, πάνε για μια μπύρα μετά τη δουλειά και κλείσε τη ριμάδα την τηλεόραση. Ξάπλωσε και αναλογίσου ξανά τι έκανες.

Ελπίζω αυτή τη φορά να κοιμηθείς συνειδητά πιο χαρούμενος και ο δρόμος της ρουτίνας να άξιζε!

konstantinou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s