Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Eτερόφωτη

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

Διανύω την καθιερωμένη μου βόλτα, πλάι στη θάλασσα.

Βουτάω στα ταραγμένα της νερά,

κολυμπώντας,

δίχως ανάσα πάνω απ’ τον ύφαλο της πραγματικότητας.

Σαν δυό χερσόνησοι

-τα χέρια μου-

βουλιάζουν ολοένα στην υγρή αμμουδιά,

αναζητώντας στα τυφλά, το περίγραμμα ενός έρωτα,

αμήχανο,

ημιτελές,

που ξέβρασαν τα κύματα.

Λουσμένος με τα χρώματα του δειλινού στέκεις ευθύς μπροστά μου.

Πλησιάζω με ευλάβεια

όλες τις αισθήσεις μου στο διάφανο κορμί σου.

Η Γη, σαν πύρινη λαίλαπα, κάτω απ΄τα πόδια μας

τους ενεργειακούς παλμούς της μεταδίδει.

Ηλιαχτίδες διαπερνούν τα έγκατα της ψυχής μου,

τραγούδια κυλούν στις φλέβες μου

κι ένα μικρό τριαντάφυλλο,

ξεπροβάλλει δειλά δειλά απ’ το κατάφωτο σου δέρμα

κι ανάμεσα στα στήθη μου ριζώνει.

Κι όλα αυτά,

για να πιστέψω μια στιγμή στην ετερόφωτη ύπαρξή μου

που έτσι έχει μάθει :

Σε ξένα χέρια να αφήνετε για μια χαραμάδα φως.

 

 

evlabia.bio
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s