Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

*εξήντα χρόνια

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #70

Η αδερφή μου λέει συχνά πως είμαι θύμα του καπιταλισμού – δαρμένη από τον καπιταλισμό για την ακρίβεια. Κρατάω μια μικρή επιφύλαξη, μήπως το κείμενο αυτό γράφεται υπό την επήρεια αυτής μου της αδυναμίας.

Θέλω να γράψω όμως για να κορίτσια που ξέρω: κορίτσια που μεγάλωσαν και έκαναν δικά τους παιδιά, κορίτσια που θέλουμε να γίνουμε δασκάλες, τις μαμάδες μας, κορίτσια που πάνε ακόμα στο δημοτικό ή στο σχολείο γενικά. Κορίτσια που παίζουν, έπαιξαν ή θα παίξουν με την μπάρμπι.

Για μένα η μπάρμπι δεν ήταν ποτέ μία μεμονωμένη ενότητα, μία μόνη ξανθιά κούκλα. Ήταν το σύνολο των πλαστικών γυναικών που ονόμαζα «μπάρμπες» και ήταν το αγαπημένο μου παιχνίδι. Έχω περάσει ατελείωτες ώρες μοιρασμένες μέσα σε πολλά χρόνια να παίζω μαζί τους. Αποφάσιζα τα ονόματα και τις ιδιότητές τους όταν τις αποκτούσα, και έπειτα τις άφηνα να μεγαλώνουν μαζί μου. Τα χαρακτηριστικά, οι ανάγκες και το γούστο τους άλλαζαν καθώς περνούσαν τα χρόνια. Οι μπάρμπες μου είχαν επαγγέλματα. Ήταν καθηγήτριες στο πανεπιστήμιο, δασκάλες, φωτογράφοι. Είχα μία δικηγόρο και μία χορογράφο. Είχαν ωραία διαμερίσματα με μικροπράγματα που τους έφτιαχνα εγώ, μοιράζονταν τα ρούχα τους και μια υπέροχη γυναικεία αλληλεγγύη. Κάποια πράγματα ήταν κοινά. Ήταν μια ιδιαίτερη μητριαρχική οικογένεια. Στο παιδικό μου μυαλό τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα.

Περνούσα ώρες προαποφασίζοντας το σενάριο, μελετώντας τα επόμενα βήματα στις ζωές τους. Έφτιαχνα τους διαλόγους τους στο μυαλό μου. Συχνά δεν τους έπαιζα καν, αλλά προχωρούσα στα επόμενα βήματα. Αφού τα είχα σκεφτεί είχαν γίνει.

Ασχολούμουν προφανώς και με το τι θα φορέσουν. Με ενδιέφερε να έχουν πολλές επιλογές και να είναι προσεγμένα τα ντυσίματά τους. Θυμάμαι τα αγαπημένα μου μωβ παπούτσια με χοντρό τακούνι (που μου θυμίζουν ένα ζευγάρι πράσινα που αγόρασα εγώ), κάτι γαλάζια φουτουριστικά πέδιλα, μια πρασινοκίτρινη εμπριμέ φούστα, μια απαλή ροζ ολόσωμη φόρμα (ήταν περισσότερο της χορογράφου)… Το ντύσιμο της μπάρμπι είναι ένα διαγενεακό σημείο συνάντησης: συχνά γιαγιάδες και εγγονές ράβουν, κεντάνε, επαναχρησιμοποιούν κουρελάκια και υφάσματα για να πολλαπλασιάσουν τις επιλογές.

Θυμώνω πολύ με την επίθεση που γίνεται στην μπάρμπι. Θυμώνω που υπάρχουν άνθρωποι που τη θεωρούν υπεύθυνη για τους ρόλους που υιοθετούν οι γυναίκες. Λες και γίνεται να φταίει μόνο του ένα παιχνίδι. Που κατηγορούμε την προσήλωση στην εξωτερική εμφάνιση. Πώς τάχα αυτή επέβαλε το ροζ. Δεν ένοιωσα ποτέ έτσι, οπότε παρακολουθώ εδώ και καιρό με προσοχή όλες τις καμπάνιες, τα διαφορετικά σώματα που παράγει η εταιρία πια, τα προφίλ στα σόσιαλ μίντια. Η μπάρμπι είναι ένα άδειο σώμα έτοιμο να δεχτεί πολύ περιεχόμενο από αυτόν που την αποκτά. Προτείνει ρόλους που μπορεί να εμπνεύσουν ή μπορεί να μην σου φανούν αρκετοί. Για την ιστορία αναφέρω πως η επίσημη μπάρμπι βάζει υποψηφιότητα για πρόεδρος των ΗΠΑ σε κάθε εκλογές, έχει γίνει μεταξύ άλλων πιλότος και χειρούργος από το 1970 – δεν βρίσκω κάτι προβληματικό σε αυτές τις επιλογές. Και σίγουρα δεν βρίσκω προβληματικό πως η μπάρμπι εδώ και εξήντα χρόνια αντικατοπτρίζει σε μια μόνη πλαστική κούκλα τις εποχές που ζούμε, ενώ ταυτόχρονα θυμίζει στα κορίτσια όλου του κόσμου πως μπορούν να γίνουν ό,τι μα ό,τι θέλουν. Και να φοράνε ταυτόχρονα όσο ροζ θέλουν.

Τα κορίτσια που ξέρω δεν έγιναν ούτε και είναι καθόλου «όπως η μπάρμπι», έγιναν και γίνονται περισσότερο όπως οι δικές τους μπάρμπες. Εξελίσσονται ως εκδοχές του εαυτού τους προς την κατεύθυνση που ξεκίνησαν μικρές, ανάλογα με τις πρώτες αποφάσεις που πήραν. Οι μπάρμπες μου ήταν ό,τι ήθελα να γίνω. Και ό,τι δεν ήθελα, αλλά ήθελα να έχω δοκιμάσει πρώτα.

 

konstantinou sgourou
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s