Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Γράμμα δίχως παραλήπτη

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

Μέρες τώρα μακριά από ‘σένα Πατρίδα, κι εγώ

μονάχος

-σε ξένες στεριές και θάλασσες- ν’ αναζητώ

μια θέση

σε τούτο το ντουνιά να ξαποστάσω

τις πίκρες και τα βάσανα μου.

Τ’ όνειρά μου στοιβαγμένα

σε μια αυτοσχέδια,δανεική ελπίδα.

 

Την φωνή μου θαρρείς πως δέσμευσες Πατρίδα,

προσποιήσε  τάχα πως δεν ακούς,τις εναγώνιες κραυγές μου

που έθαψε τρομαγμένος ο καιρός της σιωπής.

Ασάλευτη στις φλόγες σου τυλίγεσαι, αφήνοντας πίσω σου,

ριπές θανάτου

παραδίνεσαι στην κόλαση που έσπειρες.

 

Φεύγω, μα θα ξανά ‘ρθω Πατρίδα.

Όταν η ειρήνη βασιλέψει στα ουράνια σου,

θα ξανά ‘ρθω.

Όταν στις κάννες σου ανθίσουν τα λουλούδια,

θα ξανά ‘ρθω.

Όταν οι άνθρωποι μάθουν ν’ αγαπούν,

θα γυρίσω ξανά σ’ εσένα αγαπημένη μου Πατρίδα.

 

 

 

evlabia.bio

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s