Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

6+1 σειρές με plot twists και φόνους.

[Φόνοι, συγκινήσεις και ανατροπές]

To Speakink about και ο Αχιλλέας Μζ. προτείνουν,

Όσο ζούμε πράττουμε. Και οι σειρές λίγο πολύ βγαίνουν από την ζωή. Έτσι, δεν νομίζω πως μπορώ να σκεφτώ πως υπάρχει μία ανάμεσα σε αυτές που δεν σχετίζεται με τις πράξεις. Που δεν ασχολήθηκε με το δίλημμα ενός πρωταγωνιστή σχετικά με το πώς πρέπει να πράξει, που δεν μας ανέδειξε τις συνέπειες της πράξης ενός άλλου και εν τέλει δεν μας έθεσε κριτές στο πόσο ηθικές ή όχι ήταν οι πράξεις μερικών από αυτούς. Και όταν τελικά μας δίνεται αυτή η θέση, πραγματικά τα δίνουμε όλα και μπλέκουμε σε debate, τα οποία αν έβλεπες απ’ έξω θα είχαν σίγουρα πλάκα. Σπάνια εν τέλει συμφωνούμε για στο αν η απόφαση μίας πράξης ήταν ορθή. Κάποιοι δικαιολογούν ακόμη και τον φονιά. Δεν αναφέρω τυχαία το παράδειγμα, καθώς δεν είναι λίγες οι τηλεοπτικές παραγωγές που έχουν ως κεντρικό γεγονός έναν φόνο, με τον οποίο ο τηλεθεατής έρχεται αντιμέτωπος και άλλοτε προσπαθεί να τον διαλευκάνει, να βρει κίνητρα και άλλοθι και άλλοτε «δικάζει» ή «ξεπλένει» το έγκλημα, που καλώς ή κακώς είναι για τους περισσότερους από εμάς η κατ’ εξοχήν κακή πράξη. Το θέμα είναι πως δεν φταίει πάντα αυτός που νομίζεις και σε πολλές από αυτές τις σειρές οι ανατροπές είναι τόσες πολλές και ανέλπιστες που αν πούμε το κάτι παραπάνω για αυτές, θα ξεφεύγει και θα μοιάζει με spoiler. Παρακάτω 6 σειρές – ή αλλιώς 6+1, που ξεκινούν με έναν φόνο  (ή τέλος πάντων θάνατο που σηκώνει διαλεύκανση και συζήτηση) και μας χάρισαν τα πλέον ενδιαφέρονται plot twist.

  • Το Riverdale ήταν μια αθώα και ηθική πόλη. Τα πράγματα όμως άλλαξαν με τον φόνο του Jason Blossom, και εγώ θα πω ευτυχώς, γιατί χάρη στο γεγονός αυτό μας παραδίδεται ίσως το καλύτερο πρόσφατο εφηβικό δράμα. Στην δεύτερη σεζόν, αφού γνωρίσαμε τον φονιά του νεαρού – δεν είναι ποτέ αυτός που νομίζεις – το κέντρο βάρους μετατίθεται σε έναν άλλον εγκληματία, που οι κάτοικοι αποκαλούν «Μαύρη Κουκούλα» και φορώντας την, προσπαθεί να καθαρίσει τον τόπο από τα ανήθικα στοιχεία, που επίσης όταν την βγάλει και οι πρωταγωνιστές θα τον ξεσκεπάσουν, θα διαπιστώσεις πως μάλλον δεν είναι αυτός που νομίζεις. Ένα τρίτο αντίστοιχο γεγονός βοηθά στο ξετύλιγμα της πλοκής της τρίτης σεζόν – η οποία μόλις ολοκληρώθηκε για αυτό και δεν θα πω πολλά παραπάνω, πέραν του ότι εν τέλει δεν μας απογοήτευσε. Σε γενικές γραμμές, η WB έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά και για αυτό μιλάμε για μια σειρά αξιοπρόσεκτου επιπέδου σκηνοθεσίας και σεναρίου, με χαρακτήρες που διαρκώς εξελίσσονται έτσι ώστε το ενδιαφέρον να διατηρείται αμείωτο και όταν κάπου κάπου χάνεται, να επανακτάται με τα plot twist, που (αν και – σπανίως – λίγο αφελή) είναι πάντα καλοφτιαγμένα.
riverdale

 

  • Όταν πρωτοείδα το Elite, τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα, καθώς πίστεψα πως η σειρά αυτή ήταν ένα όμορφο κολάζ πολλών άλλων καλών σειρών που είχα ήδη παρακολουθήσει. Είχε μια δική της ιδιαίτερη αισθητική, που πολύ μου ταίριαζε και με κρατούσε, αλλά σίγουρα με εκνεύριζε ο τρόπος με τον οποίο αποφάσισε να πραγματευτεί μια ντουζίνα ταμπού κοινωνικών θεμάτων. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά: Η πρωταγωνίστρια μας (αδυνατώ να θυμηθώ το όνομα της καθώς και για μένα ήταν απλώς η Άλισον Πάρκερ του La casa de Papel) είναι μια νεαρή επαναστατική φιγούρα (νομίζω Μαρίνα την λέγανε), που τυχαίνει να κατάγεται από μια πλούσια οικογένεια και για αυτό αναγκάζεται να συγχρωτίζεται με ανθρώπους αυτής της κάστας. Όλως τυχαίως ερωτεύεται έναν φτωχό συμμαθητή της που τυχαία βρίσκεται στο σχολείο της, και στην συνέχεια τυχαία ερωτεύεται και τον αδερφό του, που επίσης τυχαία είναι ο Ντένβερ και μόλις έχει βγει από την φυλακή. Η σειρά δεν περιορίζεται στο προαναφερθέν λαβ στόρι (aka ερωτικό τρίγωνο). Η Μαρίνα είναι φορέας του AIDS, ο «φίλος» της έχει έναν φίλο που εμπορεύεται ναρκωτικά και είναι ομοφυλόφιλος, η αδερφή του φίλου του «φίλου» της φορά χιτζάμπ καθώς είναι μουσουλμάνα, οι φτωχοί κατηγορούνται για κλοπές και κάποιες φορές είναι αθώοι και οι πλούσιοι για κακία ενώ κάποιες φορές είναι καλοί. Το κεντρικό ερώτημα είναι «Ποιος σκότωσε την Μαρίνα;», καθώς η κοπέλα αυτή που αρκετά συμπαθείς εξ αρχής, αν και δεν ξέρω αν θα έπρεπε (καθώς με δύο αδερφούς δεν μπλέκεις) δολοφονείται και το μαθαίνουμε από το πρώτο κιόλας επεισόδιο. Το ερώτημα είναι πολύ ξεκάθαρο, αλλά νομίζω πως υπάρχουν στιγμές που ξεχνάμε τον φόνο, καθώς πνιγόμαστε στα γύρω-γύρω, αφού η ιστορία βρίθει από κλισέ εφαρμοσμένα (καθόλου ρεαλιστικά) στις ζωές λυκειόπαιδων. Για να είμαι ειλικρινής την σειρά την είδα μονοκοπανιά αν και δεν ξέρω αν θα την είχαν δει ούτε οι μισοί αν δεν είχε προηγηθεί ο σάλος με την τέλεια ληστεία, που ορθώς χρησιμοποιήθηκε και η σειρά χάριν αυτής πουλήθηκε σωστά. Εμένα πάντως μου λείπουν οι μέρες που την έβλεπα και μάλλον θα ήθελα να την δω και στην δεύτερη σεζόν της, γιατί ρε συ (σπόιλερ αλερτ) δεν γίνεται… Θα αποδοθεί δικαιοσύνη.
elite

 

  • Η πρώτη σειρά που μου θύμισε η παραπάνω σειρά ήταν το Big little lies. Μετά χαράς το πέτυχα μέσα στον χειμώνα στη δική μας κρατική τηλεόραση, και θέλω να πιστεύω πως το ελληνικό κοινό λίγο ή πολύ θα εκτίμησε την αγορά μιας τόσο ντίσεντ σειράς ξένης παραγωγής, γιατί ωραίο το μικρό σπίτι στο λιβάδι, αλλά μεγαλώσαμε και θέλουμε κάτι πιο φρέσκο. Τι καλύτερο αν σε αυτό πρωταγωνιστεί η Ριζ Γούιδερσπουν και η Νικόλ Κιντμαν. Άλλα πολλά γνωστά ονόματα φιγουράρουν στους τίτλους αρχής, που πραγματικά με τις ερμηνείες τους πάνε αυτήν την σειρά πολύ ψηλά στην λίστα με τις αγαπημένες μου. Επικοινωνεί στον θεατή της πολλά σημαντικά μηνύματα, καθώς μας μιλά για την μονογονεϊκή οικογένεια, την ενδοοικογενειακή βία και την δυναμική της γυναίκας σε μια εποχή που μάλλον θα έπρεπε να είναι κάτι το δεδομένο. Ακολουθώντας τις ζωές των τριών βασικών πρωταγωνιστριών, που ως – μάλλον όχι μοναδικό – κοινό έχουν το ότι τα παιδιά τους φοιτούν στο ίδιο δημοτικό σχολείο, γινόμαστε μάρτυρες ενός εγκλήματος. Με σπουδαία σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια συλλέγουμε διαρκώς τα στοιχεία του εγκλήματος αυτού, χωρίς να ξέρουμε ποιος είναι το θύμα και ποιος – ή ποιοι – ο θύτης. Δίνεται στο τέλος μια αισιόδοξη και «φωτεινή» κατάληξη, και εμείς ως θεατές είμαστε πλέον οι μόνοι μαζί με τους πράττοντες που γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες της δολοφονίας. Μια πολύ αξιόλογη δημιουργία του HBO, που έχει δώσει ραντεβού για μια δεύτερη δυνατότερη και πολλά υποσχόμενη σεζόν (που σύντομα έρχεται), προσθέτοντας στο ήδη δυνατό καστ, την εκρηκτική Μέριλ Στριπ
big little lies

 

  • Τα χέρια του δεν βάφει με αίμα μόνο εκείνος που σκοτώνει κυριολεκτικά κάποιον άλλον σηκώνοντας το πιστόλι, ή πνίγοντας ή μαχαιρώνοντας, αλλά και αυτός που οδηγεί έναν άνθρωπο στην αυτοκτονία. Το 13 Reasons Why? Είναι η σειρά που πρέπει ο καθένας να δει, αν φυσικά έχει το στομάχι να κατανοήσει πως φέρουμε ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να συμπεριφερθούμε στους συνανθρώπους μας και πως η ηθική αυτουργία, όταν μπορεί να αποδειχθεί είναι επίσης έγκλημα. Στην πρώτη σεζόν «ακούμε» τις 13 κασέτες που άφησε η Χάννα Μπέικερ, στις οποίες καταγράφει τους λόγους που την οδήγησαν στην αυτοκτονία. Οι έφηβοι φίλοι της μπλέκονται σε ένα «παιχνίδι» απόδοσης ευθυνών, όταν ο ένας ξεκινά να κατηγορεί τον άλλον, μερικοί προσπαθούν να αποσυνδέσουν το όνομά τους από το τραγικό αυτό γεγονός και άλλοι κάνουν σαν να μην συνέβη κάτι σπουδαίο. Στην δεύτερη σεζόν, η υπόθεση εκδικάζεται: Εκεί γνωρίζουμε ακόμη καλύτερα τον κάθε χαρακτήρα και γίνεται φανερό το πόσο διαφορετικές είναι οι απόψεις που σχηματίζουν οι άλλοι για εμάς, από εκείνες που σχηματίζουμε εμείς για τον εαυτό μας. Ο Κλέη Τζένσεν, είναι έτοιμος να κυνηγήσει τον καθένα, καθώς όλοι πρέπει πλέον να επιφορτιστούν με τις συνέπειες των πράξεων τους, χρησιμοποιώντας κάθε τεκμήριο – τις κασέτες και κάποιες πολαρόιντ που μόλις ήρθαν στο φως. Η σειρά αγγίζει πολύ ευαίσθητα ζητήματα που σίγουρα θα έπρεπε να ακουστούν, όμως πάντα με προσοχή, καθώς οι περισσότεροι χαρακτήρες που σκιαγραφούνται θα έπρεπε μάλλον να γίνουν παραδείγματα προς αποφυγήν. Μας μαθαίνει πολλά, όπως το να προσέχουμε πώς μιλάμε και πώς φερόμαστε, το ότι η αυτοκτονία δεν είναι λύση, το ότι πάντα υπάρχει κάποιος να σε ακούσει και ίσως να σου δώσει λύσεις και πολλά ακόμη που καλό θα ήταν κανείς – αν δεν την έχει δει ακόμη – να συμπεράνεις μόνος.
13rw

 

  • Με αφορμή το παραπάνω: Είναι καλύτερο να ωθείς κάποιον στα άκρα του και τελικά στην αυτοκτονία ή να είσαι φονιάς εξ αμελείας; Κατ’ αρχάς να πούμε πως κανένα από τα δύο δεν είναι καν «καλό»… Γιατί ακόμη και στην περίπτωση που πατήσεις κάποιον τυχαία με το αυτοκίνητό σου, δεν παύεις να φταις! Ακριβώς αυτό είναι και το θέμα της σχετικά πρόσφατης προσθήκης του netflix που τιτλοφορείται Dead to me. Αν μου ζητούσες να επιλέξω τρεις λέξεις που θα συνοψίζουν το θέμα της θα έλεγα τις εξής: απώλεια, φιλία, ενοχές. Λίγο πολύ έχει να κάνει με ένα ατύχημα με μια mustang, δυο γυναίκες που γίνονται φίλες εκ των οποίων η μία έχει χάσει τον άντρα της και η δεύτερη «λέει» πως έχει χάσει τον δικό της. Και κάπου εδώ καταλαβαίνεις πόσο καλά χτισμένη είναι μια σειρά, αφού μπορείς να πεις τόσα λίγα για αυτήν. Γιατί δεν έχουμε ένα build up, κατά το οποίο πρέπει να περάσουν 5-6 επεισόδια μέχρι να «μπούμε» στο θέμα. Ήδη από το πρώτο επεισόδιο έχουμε την πρώτη ανατροπή, στο δεύτερο την δεύτερη και σε κάθε επόμενο, πολλές στιγμές που σε κρατάνε και σε κάνουν να θέλεις να συνεχίσεις να βλέπεις. Και όσο βλέπεις να διαπιστώνεις πόσο ειλικρινής και «επίγεια» μπορεί να είναι μια σειρά – να μιλά δηλαδή χωρίς μεταφορές για εμάς τους ανθρώπους και για όσα μας συμβαίνουν, και πόσο χιουμοριστικά μπορεί κανείς να διαχειριστεί ακόμη και θέματα όπως αυτό που παραπάνω εξηγώ – όσο βαριά και αν είναι. Το επιχείρημα που χρησιμοποιώ όταν θέλω να πείσω κάποιον να δει την συγκεκριμένη σειρά είναι πως πέρα από εθιστική, είναι μικρή και σύντομη: 10 επεισόδια των 25-30 λεπτών. Και είμαι σίγουρος πως ξεκινώντας θα πεις «25 λεπτά είναι αυτά, δεν έχω κάτι να χάσω», αλλά τελειώνοντας θα λες πως ήθελες κι άλλο!
24-relatable-dead-to-me-gifs-for-the-jens-and-judys-in-your-group-text

 

  • Και τώρα θα σας πάω στην Γαλλία: Το La mante είναι μια σειρά, έξι μονόωρων επεισοδίων. Μια γυναίκα που πολλά χρόνια πριν έχει διαπράξει μια σειρά φόνων, ενώ βρίσκεται στην φυλακή δέχεται να βοηθήσει τις έρευνες της αστυνομίας, ώστε ακολουθώντας τα ίχνη του, να φτάσουν στον μιμητή της, ο οποίος τώρα δολοφονεί ανθρώπους χρησιμοποιώντας το μοτίβο των δικών της φόνων. Μοναδικό της αίτημα, είναι να συνεργαστεί με τον αστυνομικό γιο της, ο οποίος όμως προσπαθεί να μην έχει καμία σχέση μαζί της… Η συνεργασία αυτή, φέρνει τον ίδιο σε δύσκολη θέση, καθώς συμβάλλει στην αφύπνιση των παιδικών τραυματικών του αναμνήσεων που σχετίζονται άμεσα και με τον θάνατο του πατέρα του. Μέσα από μια μακρά εξιστόρηση των παλαιών γεγονότων, ο θεατής φτάνει σύντομα να δικαιολογεί την κατά συρροή δολοφόνο, καθώς οι ίδιες δικές της πράξεις έχουν την ρίζα τους σε μιαν άλλη παλαιότερη, σκληρή και ζοφερή υπόθεση. Σίγουρα, δεν ταυτίστηκα άμεσα με αυτήν την σειρά, αλλά μετά το τρίτο επεισόδιο, που ξεκίνησε να μπαίνει στον ρυθμό της, με έθισε και με βεβαιότητα θα έλεγα πως εμπεριέχει τις πιο ανέλπιστες – αλλά καθόλου τυχαίες και στημένες – τροπές στην πλοκή της. Μια πλοκή απλή και εν γένει ευθύγραμμη – με μετρημένα και απολύτως απαραίτητα flashbacks που έρχονται μόνο για να ξεδιαλύνουν την κατάσταση και να οδηγήσουν το μυστήριο στην λύση του. Προσπάθησα με τον καιρό να παρακολουθήσω και άλλες γαλλόφωνες σειρές, αλλά αυτή είναι η μόνη που θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα στον καθένα, αφού η ερωτική και ρομαντική αυτή γλώσσα δένει κάπως απροσδόκητα και παράδοξα με το ανησυχητικά ήρεμο και σκοτεινό ύφος της σειράς. Από τις λίγες φορές που φίλοι που τελικά την είδαν με ευχαρίστησαν και ομόφωνα δέχτηκαν πως είναι μια – όχι απλά καλή αλλά – εκπληκτικά αριστοτεχνική, καλά δομημένη και εθιστική σειρά. (Επειδή αργότερα θα με ευχαριστείτε και εσείς) Παρακαλώ προκαταβολικά!
la mante

 

  • Από αυτήν την λίστα δεν θα μπορούσε να απουσιάζει μια σειρά ντοκιμαντέρ. Το Netflix τιμά ιδιαίτερα αυτού του είδους τις σειρές και είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες προτάσεις για θέαση, την στιγμή που η μυθοπλασία μας κουράζει και θέλουμε να δούμε κάτι που είναι – ή τουλάχιστον δείχνει να είναι – πιο ρεαλιστικό. Η συγκάλυψη (the Keepers) είναι μια από τις καλές σειρές αυτής της κατηγορίας, και εκείνη που εγώ παρακολούθησα πιο πρόσφατα. Ξεκινώντας, μας συστήνει δύο ηλικιωμένες γυναίκες που υπήρξαν συμμαθήτριες σε κάποιο εκκλησιαστικό σχολείο, όταν μια νεαρή καθηγήτρια που εργαζόταν εκεί δολοφονήθηκε. Συνθέτοντας τα κομμάτια του παζλ, μιας υπόθεσης καλά θαμμένης στον χρόνο, προσπαθούν να πιάσουν το νήμα και να φτάσουν στην άκρη του, για να αποδώσουν ευθύνες. Κύριες πρωταγωνιστικές φιγούρες πέρα από τις ίδιες και την δολοφονημένη καλόγρια, είναι άλλες πρώην μαθήτριες που με τις συνεντεύξεις τους βοηθούν στην διαλεύκανση του εγκλήματος, καθώς και πρώην καθηγητές του ίδιου σχολείου που όπως όλα δείχνουν είναι αναμεμιγμένοι σε ένα καθόλου αθώο και ηθικό κύκλωμα πορνείας. Μια υπόθεση που εξελίσσεται βασισμένης σε ανατροπές και νέα στοιχεία που έρχονται στο φως, και αξίζει κανείς να παρακολουθήσει, ως τροφή για σκέψη, που μέχρι την λύση της δημιουργεί μια λίστα πολλών ερωτημάτων, με πρώτο σε αυτήν το «Ποιος και γιατί συγκάλυψε το έγκλημα;».
keepers-1

 

Seen again – Από τα προηγούμενα:

Καταληκτικά, ακόμη και αν τελείωσε το G.O.T έχει πολλά να βλέπεις. Καλά, όχι τέτοιου είδους υπερπαραγωγές, αλλά σειρές που αποτελούν τίμιες προτάσεις και σίγουρα μπορείς να επιλέξεις, όχι για απλώς σκότωμα χρόνου, αλλά για ποιοτικό και «ευχάριστο» (ακόμη και αν πήξαμε στον θάνατο) διάλειμμα από την καθημερινότητα. Γενικότερα: Να βάλετε την ζωή σας σε μια σειρά και αν δεν μπορείτε να την βάλετε, βάλετε να δείτε μια σειρά – ιδανικά, μία από τις παραπάνω. Καλές θεάσεις!

(από το – αριστουργηματικό – introductory του BLL)

 

Για το seriesholic

Mouzou3
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s