Μετάβαση στο περιεχόμενο

Θέατρο σκιών

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

Μας φοβούνται,

γιατί είμαστε σελίδες στα βιβλία τους,

λεπίδες ξυραφιού μπηγμένες στις άκρες των δαχτύλων τους,

είμαστε οι σταγόνες αίματος που λεκιάζουν το λουστραρισμένο ξύλινο γραφείο τους,

το περσικό χαλί τους (χίλιοι κόμποι περσικοί, χίλιοι πόνοι παιδικοί).

Μας φοβούνται,

γιατί είμαστε οι κόκκινες στάμπες στους κατάλευκους τοίχους του μυαλού τους,

ο χρυσοκόκκινος ήλιος που ανατέλλει στα μπαλκόνια των παγερών αισθημάτων τους,

είμαστε το ορμητικό νερό που αναβλύζει καθάριο

απ’ τα θεμέλια που χτίσαν τα παλάτια τους.

Μας φοβούνται,

γιατί είμαστε οι κραυγές στον βραδινό εφιάλτη των παιδιών τους,

που τα κατάπιε η θάλασσα κι όλο ξυπνούν μπρούμυτα,

σα να είχαν πράγματι πνιγεί μες την πληκτική ζωή τους.

*Φωτογραφία James Nachtwey*

evlabia.bio

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s